15 دی 1404 0 57 مقاله .
آموزش عملی آمبوبگ (Bag-Valve-Mask)
تهویه با آمبوبگ، یکی از مهارتهای اساسی تکنسینهای اورژانس پیشبیمارستانی است. این وسیله به شما امکان میدهد در بیمارانی که تنفس ناکافی دارند یا دچار ایست تنفسی شدهاند، تنفس مصنوعی مؤثر برقرار کنید. آمبوبگ ابزار غیرتهاجمی است و میتواند قبل از لولهگذاری یا همراه با تهویه فشار مثبت غیرتهاجمی به کار رود.
آموزش صحیح آمبوبگ برای کارکنان و دانشجویان EMS بسیار مهم است تا بتوانند در صحنه اورژانس، خونرسانی و اکسیژنرسانی کافی به بافتها را تضمین کنند.
اجزای آمبوبگ و اتصال به اکسیژن
یک آمبوبگ استاندارد شامل کیسه تهویه، ماسک صورت، شیر یکطرفه و اتصال به منبع اکسیژن است. کیسه تهویه باید متناسب با گروه سنی بیمار انتخاب شود:
.jpg)
برای بزرگسالان کیسهای با حجم 600 تا 1600 میلیلیتر
برای کودکان کیسهای 450 تا 500 میلیلیتر
برای نوزادان کیسهای کوچک 150 تا 240 میلیلیتر
.jpeg)
همیشه قبل از شروع تهویه، BVM را به منبع اکسیژن وصل کنید تا غلظت اکسیژن تحویلی به بیمار حداکثر شود. اتصال اکسیژن باعث میشود FiO₂ به حدود 90 تا 100 درصد برسد، که برای بیماران هیپوکسیک حیاتی است.
آمادهسازی بیمار و باز کردن راه هوایی
قبل از قرار دادن ماسک، بیمار باید در وضعیت به پشت خوابیده قرار گیرد.
برای باز کردن راه هوایی:
در بیمار بدون شک به گردن، از Head Tilt – Chin Lift استفاده کنید
.jpeg)
در بیمار مشکوک به آسیب گردن یا ستون فقرات، از Jaw Thrust استفاده کنید
.jpeg)
ماسک مناسب سایز بیمار انتخاب شود و مطمئن شوید که مسیر هوا از بینی و دهان مسدود یا محدود نیست.
تکنیک قرار دادن ماسک و تهویه
ماسک باید طوری روی صورت قرار گیرد که نوک آن روی پل بینی و لبه پایینی روی چانه قرار گیرد. برای ایجاد آببندی مناسب از C-E Grip استفاده کنید: شست و انگشت اشاره به شکل C روی ماسک قرار میگیرد و سه انگشت دیگر زیر فک بیمار E شکل، برای تثبیت.
روشهای تهویه
یک نفره: یک نفر ماسک را نگه میدارد و کیسه را فشار میدهد. مناسب شرایط اضطراری با کمبود نیرو، اما آببندی ممکن است کمتر باشد.
دو نفره: یک نفر ماسک را با دو دست نگه میدارد و نفر دوم کیسه را فشار میدهد. این روش آببندی بهتری دارد و حجم هوای تحویلی دقیقتر است.
هر تنفس باید به آرامی و با فشار کنترلشده تحویل داده شود تا قفسه سینه بالا بیاید و حجم بیش از حد وارد معده نشود.
حجم تنفسی و تعداد تنفس
حجم و تعداد تنفس باید بر اساس گروه سنی بیمار و وضعیت تهویه انتخاب شود:
بزرگسالان: حجم حدود 500–600 میلیلیتر، یک تنفس هر ۵ تا ۶ ثانیه (۱۰–۱۲ تنفس در دقیقه)
کودکان: حجم 100–200 میلیلیتر، یک تنفس هر ۲–۳ ثانیه (۲۰–۲۵ تنفس در دقیقه)
نوزادان: حجم 20–60 میلیلیتر، یک تنفس هر ۱–۲ ثانیه (۳۰–۶۰ تنفس در دقیقه)
در بیمارانی که انتوبه شدهاند، نرخ تنفس کمی کمتر و حجم متناسب با سن تنظیم میشود، اما همچنان بالا آمدن قفسه سینه نشانه تهویه مؤثر است.
نکات ضدعفونی و نگهداری
پس از هر استفاده، کیسه و ماسک باید تمیز و ضدعفونی شوند.
اجزای قابل شستشو با محلول ضدعفونیکننده غیرکلردار شسته شوند.
قطعات یکبارمصرف مثل ماسک یا کیسههای خاص بهتر است دور ریخته شوند.
قبل از استفاده مجدد، اتصال اکسیژن و شیر یکطرفه را چک کنید.
نکات ایمنی و عوارض احتمالی
تهویه بیش از حد → هایپرکاپنی و آسیب ریه
فشار بیش از حد → پنوموتوراکس و باروتروما
اتساع معده → افزایش خطر آسپیراسیون و سندرم کمپارتمان شکمی
پایش مداوم: اکسیژن، رنگ پوست، بالا آمدن قفسه سینه، ضربان قلب و فشار خون
تمرین عملی و آموزشی
تمرین با مانکنها و BVM برای یادگیری لازم است.
تمرین C-E Grip و هماهنگی دو نفره مهارت و آببندی صحیح را تضمین میکند.
دانشجویان باید با سایزهای مختلف برای نوزاد، کودک و بزرگسال آشنا شوند.
بالا آمدن قفسه سینه نشانه تهویه موثر است و باید به دانشجوها آموزش داده شود.
آمبوبگ یک ابزار کلیدی و حیاتی در EMS است. موفقیت در تهویه به انتخاب سایز مناسب، اتصال به اکسیژن، تکنیک صحیح ماسک و پایش مداوم بیمار بستگی دارد. این مهارت باید با تمرین عملی و شبیهسازیهای متعدد تقویت شود تا در شرایط واقعی اورژانس، جان بیماران حفظ شود.
